[Galgame Momory] CHAOS;HEAD



มันคือสายตาที่มองลงมาจากฟากฟ้า
ดวงตานั้นมักจะเฝ้ามองผมอยู่เสมอ
เป็นสายตาที่มองทะลุเมฆหมอกดำทะมึน
จ้องมาที่ตัวผมราวกับห่าฝน

"หยุดมองผมเสียที!"

จากความหนาวเย็นของสายฝน และความเย็นเยือกของเศษหินที่กระทบกลางหลัง
ทำให้ร่างกายผมหนาวสั่นจนไม่สามารถที่จะทานทนได้

ความหนาวเย็นยะเยือก.. อันโหดร้าย....

สิ่งที่กำลังทิ่มแทงผมอยู่เป็นสายตาจากฟากฟ้า ไม่มีใครสามารถเข้าใจ
เพื่อที่จะหนีจากสภาพที่เป็นอยู่ ผมจึงพยายามยกคอขึ้นแล้วมองดูบริเวณโดยรอบ

สิ่งที่อยู่ที่นี่... คือท้องถนนที่พังทลาย
สิงที่อยู่ที่นี่... คือความสิ้นหวัง
สิ่งที่อยู่ที่นี่... คือความตาย
สิ่งที่อยู่ที่นี่... คือความว่างเปล่า

ไม่มีใคร.. อยู่ที่นี่
ไม่มีใคร... เคลื่อนไหว
และไม่มีใคร... มีชีวิตอยู่
เสียงที่ได้ยินอยู่ในตอนนี้ มีเพียงสายฝนตกพร่ำ

สายฝนที่ปรากฎอยู่คงจะคอยชำระทุกสิ่งออกไปอย่างนุ่มนวล ชะล้างทั้งชีวิต... ทั้งความตาย..

ถ้าเรื่องทั้งหมดนี้เป็นเพียงแค่ภาพลวงตาคงจะดีไม่น้อย แต่มันก็ไม่ได้เป็นเช่่นนั้น

ผมไม่สามารถเคลื่อนไหวร่างกายได้เลยส่วนทีเคลื่อนไหวได้ มีเพียงแต่คอและดวงตาเท่านั้น

แม้ว่าร่างกายจะหนาวสั่นเพียงใด ก็ทำได้เพียงแต่อยู่ในสภาพอย่างนี้

นี่มันไม่ใช่สิ่งที่ผมปราถนา ผมไม่อยากให้ร่างกายหนาวสั่นแบบนี้ ผมอยากมีอิสระ
แต่บางที... ผมอาจจะไร้ซึ่งอิสระมาตั้งแต่เกิดแล้วก็เป็นได้
สถานที่เยียวยาหัวใจของผมนั้น ไม่เคยมีคนเข้าใจเลยสักคน
แต่.. ก็ยังมีคนบอกว่าเข้าใจจิตใจของผม เข้าใจภายในร่างกายนี้

ถ้าอย่างนั้น ตอนนี้
ผมอยู่ที่ไหนกันละ
ผมอยู่ที่นี่ใช่ไหม?
หรือว่า ผมไม่ได้อยู่ที่ใดเลย?

ทุกสิ่งกำลังหยุดนิ่ง..

ทันใดนั้น.. ในโลกที่พังทะลายอยู่นี้ก็ปรากฎเสียงดังก้องนอกเหนือจากสายฝนแห่งความตาย

ท่ามกลางความว่างเปล่านั้น ปรากฎเพียงแค่สิ่งเดียว

"เธอ... คือใคร?"

ผิวขาวที่มองดูซีดเซียวนั้น เกิดจากความหนาวเย็นของสายฝนอันยะเยือก

หรือว่า.. เพราะเธอนั้นได้ตายไปแล้ว

แต่.. เธอไม่ได้แสดงถึงอาการหนาวสั่นแม้แต่น้อย

เธอจ้องมองผมด้วยดวงตาที่ซุกซ่อนอยู่ข้างหลังปลายผมหน้า

"หยุดมองผมเสียที!"

ราวกับว่า... เป็นสายตาที่มองอย่างสงสารเวทนา
ราวกับว่า... เป็นสายตาที่บ้าคลั่งวิกลจริต
ราวกับว่า... ไม่มีสิงใดสะท้อนสู่ดวงตานั้น

และ

โลกแห่งนี้มีเพียงแต่เธอและผม
สายตาของเราทั้งสองต่างจ้องมองกันเหมือนกับว่ากาลเวลานั้นจะหยุดนิ่งเป็นนิรันจ์

โลกของผม... คือโลกที่สะท้อนผ่านดวงตาของเธอ หรือว่า?
โลกของเธอ... คือโลกที่สะท้อนผ่านดวงตาของผม กันนะ?

สิ่งที่สะท้อนในดวงตาของเธอ... คือตัวผม
สิ่งที่สะท้อนในดวงตาของผม... คือตัวเธอ

พอคิดแบบนั้น โลกนี้ก็พลันหดเล็กลง

"นี่"

เสียงของเธอ... เสียงที่แสนไพเราะ
เธอกางแขนทั้งสองออกจากกัน---
เหมือนราวกับจะโบยบินขึ้นไปขึ้นไปจากเมฆหมอกนี้----
เหมือนราวกับว่าจะโอบกอดสายฝนทั้งหมดนี้---



สิ่งที่เธอทำให้ปรากฎออกมานั้น.. เป็นสิ่งที่ผม่ไม่อาจเข้าใจได้

เบื้องหน้าสายฝนที่กำลังเลือนหายไป สีหน้าของเธอเป็นเช่นไรกันนะ...?

"ให้ฉันฆ่าคุณเถอะค่ะ"

"เธอคือนางฟ้าสินะ...?"

ปีกแห่งแสงที่ร่วงหล่นอย่างบ้าคลั่งจนขาวโพลน กำลังอวยพรผมอยู่

แต่ว่า....

อา..... งั้นหรือ.. ผมเข้าใจแล้ว..

จะฆ่าผมด้วย "สิ่งนั้น" สินะ

เธอค่อย ๆ โน้มตัวลงอย่างเชื่องช้ามายังเบื้องหน้าของผม

และไม่ได้เอื้อนเอ่ยสิ่งใดอีก

เธอโอบกอดศรีษะของผมอย่างนุ่มนวล
แม้ผมจะมองไม่เห็นแล้วก็ตาม
แต่ก็สัมผัสความรู้สึกนี้ได้
เป็นเพียงความรู้สึกจากสัมผัสทางกาย

เธอกระซิบด้วยเสียงแผ่วเบาผ่านข้างหู
เสียงที่แสนไพเราะ
แต่ว่า... ไม่ได้ยินซะแล้ว...

มันทั้งอบอุ่น.. ทั้งนิ่มนวล..
ทั้งอ่อนโยน.. เป็นสัมผัสที่แสนหวาน..
ราวกับว่าเป็นสัมผัสที่ให้คลายความเจ็บปวด

เป็นสิ่งประหลาดที่บรรเทาความหนาวสั่นให้จางหาย
ลมหายใจอันแผ่วเบาของเธอสัมผัสแก้มชวนให้ผ่อนคลาย
เป็นลมหายใจที่แสนหอมหวน


และ ผมก็รู้สึกถึงสิ่งที่ทับลงมายังหน้าอก
ดาบขนาดใหญ่ที่เธอถืออยู่นั้น
กดบนหน้าอก
ทิ่มแทงผิวเนื้อ
ทะลุผ่านกระดูก
อย่างนิ่มนวล...

เพราะสัมผัสจากริมฝีปากของเธอที่กำลังจูบผมอยู่นั้น เป็นดั่งยาชาดับความเจ็บปวด
ไม่รู้สึกเจ็บปวดแม้แต่น้อย...
เพราะมันเป็นการสังหารที่แสนจะนุ่มนวล...

สิ่งที่เกิดขึ้น... ไม่มีความสำคัญอันใดอีกแล้ว

น้ำตาอุ่น ๆ กำลังรินไหล

หลังจากนั้น เบื้องหน้าของเธอก็ยังปรากฎสายฝนตกอยู่ต่อไป

เธอเหงยหน้ามองท้องฟ้าสีทมึน



สิ่งที่ซึมออกมาจากท้องฟ้านั้น
มันคือสายฝน ...
หรือว่าหยาดน้ำตากันนะ...

ผม.. ไม่รู้สึกถึงสายตานั้นอีกแล้ว..

ไม่มี... สิ่งใดอีกแล้ว...

ขณะที่สติของผมกำลังค่อย ๆ เลือนหายไป

ก็อยากจะมองเห็นท้องฟ้าที่ผมสามารถเอื้อมมือออกไปสัมผัสถึง

ใครก็ได้.. ช่วยบอกผมที..

ว่าท้องฟ้าอันสดใสของพวกเรานั้น อยู่ ณ. ที่แห่งใดกัน...





------------------------
คออส;เฮด เป็นวิดีโอเกมแนววิชวลโนเวลและต่อมาได้รับการดัดแปลงเป็นการ์ตูนญี่ปุ่น วิกิพีเดีย
วันที่เปิดตัวครั้งแรก: 25 เมษายน 2551
ชุด: Science Adventure
ประเภท: วิชวลโนเวล (none H)
ชื่ออังกฤษ: Kaosu Heddo
นักพัฒนาซอฟต์แวร์: 5pb. Inc., Nitroplus
แพลตฟอร์ม: เพลย์สเตชันพอร์เทเบิล, เพลย์สเตชัน 3, เพลย์สเตชันวิต้า, แอนดรอยด์, เอกซ์บอกซ์ 360, ไมโครซอฟท์ วินโดวส์, ไอโอเอส