- ฉากของเรื่อง
- เรกิออส (เมืองจักรกลเคลื่อนที่อิสระ) , วิญญาณจักรกล , รถโดยสารสัญจร , เมืองแห่งการศึกษา
- เคย์และผู้ใช้ทักษะยุทธ ทักษะการใช้เคย์ , ผู้ใช้เน็นอิื , ไดธ์วัตถุแปรสภาพ
- สัตว์ประหลาดกลายพันธุ์จากมลภาวะเป็นพิษโอเซ็นจู , การเติบโตและวิวัฒนาการ
『鋼殻のレギオス』（โควคาคุโนะเรกิออส 、CHROME SHELLED REGIOS)
ผลงานไลท์โนเวลชิ้นที่สองของ Amagi Shouusuke เขียนภาพประกอบโดย Miyuu เริ่มแรกเป็นผลงานเรื่องสั้นที่เขาเขียนเป็นบุนโกะบง (เป็นหนังสือเล็ก ๆ ขนาด A6 ที่สอดอยู่กลางหนังสือหรือไม่ก็แยกเป็นเล่มพบได้ในนิตยสารนิยาย) ตีพิมพ์ในดราก้อนเม๊กกาซีน ลักษณะเป็นเรื่องสั้นจบเป็นตอน ๆ กล่าวถึงโลกอนาคตที่ถูกปนเปื้อนไปด้วยสารพิษจนมนุษย์ไม่สามารถอาศัยอยู่ได้ นอกจากใน "เรกิออส" เมืองจักรกลขนาดมหึมาจำนวนนับไม่ถ้วนที่เคลื่อนไหวไปมาอยู่บนโลกแห่งนี้ เรฟ่อนเด็กหนุ่มผู้ผิดหวังและท้อแท้จากการปกป้องบ้านเกิดในฐานะ “ผู้ใช้ทักษะยุทธ์” จนต้องออกเดินทางไปสู่เมืองใหม่เพื่อค้นหาความหมายของชีวิต และตัวตนที่แท้จริง จากเรื่องราวที่เกิดขึ้นในเมืองนี้และมิตรภาพของเหล่าผองเพื่อน ทำให้เขาต้องหวนสู่การเป็นผู้ใช้ทักษะยุทธ์อีกครั้ง แม้จะไม่ได้เกิดจากความตั้งใจของเขาเองก็ตามที
ภายในเรืองแม้จะมีเทคโนโลยีล้ำหน้ากว่าปัจจุบัน แต่ก็เต็มไปด้วยความเป็นแฟนตาซี่ อุดมไปทั้งสัตว์ประหลาด ภูติวิญญาณิ พลังเวทย์มนต์ ส่วนใหญ่ เมืองทั้งหมดในเรกิออสล้วนเป็นเมืองแห่งการศึกษาแทบทั้งสิ้น มีทั้งประเภท "โรงเรียนแฟนตาซี่" "โรงเรียนแอ็คชั่นแฟนตาซี่" "โรงเรียนแฟนตาซี่สุดแกร่ง" ปรากฏอยู่มากมาย ทั้งการปรากฏตัวของเหล่าเด็กสาวที่ค้นหาตัวเองด้วยความมุ่งมั่น การเปิดเผยสาเหตุของการล่มสลายของโลกนี้ทีละน้อย ฉากการต่อสู้อันเร้าใจระหว่างสัตว์ประหลาดที่ถูกปนเปื้อนด้วยสารพิษกับเหล่านักรบผู้ใช้ทักษะยุทธ์่เต็มไปด้วยความสามารถพิเศษเฉพาะตัว และเรื่องราวรักกุ๊กกิกของเรฟ่อนกับเหล่าสาว ๆ ที่อยู่ห้อมล้อมตัวเขา
ความเป็นมา
---------------------------------------------------------------------------------------------------------------
เริ่มเขียนเป็นบุนโกะบงตอนแรกเมื่อเดือนมีนาคม 2006 เมื่อถึงตอนสามก็เปลี่ยนเป็นลงแบบเดือนเว้นเดือน จนถึงเดือนมีนาคมก็ได้ลงเป็นตอน ๆ ประจำในนิตยสารนิยายดราก้อนเม๊กกาซีน จำนวนตีพิมพ์บุนโกะบงในตอนเก้ามีจำนวนถึง 1 ล้านหนึ่งแสนห้าหมืนเล่ม และเมื่อถึงตอนที่ 11 ก็เพิ่มมากถึง 2 ล้านเล่ม ปี 2007 ได้รับรางวัลนิยายยอดเยี่ยมในงานไลท์โนเวลเวริด สาขาเรื่องราวในรั้วโรงเรียนยอดเยี่ยม หลังจากนั้นก็ถูกนำเสนอในรูปแบบต่าง ๆ โดยมิเดียมิก อาทิเช่น อนิเมทางทีวี , ดราม่าซีดี , วิทยุดราม่า และคอมมิค และในเดือนมกราคม 2007 ถึง เดือนกันยายน 2008 เขาก็ได้เขียนนิยายที่อิงโลกในอดีตก่อนที่จะมีเรกิออส ในชื่อเรื่องว่า “รีเจน ออฟ เรกิออส” ซึ่งจะขอกล่าวรายละเอียดไ้ว้ทีหลังครับ
เนื้อเรื่องย่อและฉากของเรื่อง
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------
พื้นดินและอากาศในโลก ล้วนเต็มไปด้วยวัตถุปริศนา "汚染物質 ( โอเซ็นบุชซึ) สิ่งที่ถูกปนเปื้อนด้วยมลภาวะเป็นพิษ" สิ่งที่กระจัดกระจายอยู่นี้สามารถคร่าชีวิตผู้คน และทำให้สัตว์และพืชไม่สามารถมีชีวิตอยู่ได้ พื้นแผ่นดินทุกแห่งในโลกต่างแห้งเหือด กลายเป็นที่รกร้าง มีสายลมกรรโชกแรง และยังมีเหล่าสัตว์ร้ายกลายพันธ์ที่เกิดจากการปรับตัวให้เข้ากับโลกที่ถูกปนเปื้อนด้วยสารพิษ "โอเซ็นจูู" พวกมันอาศัยและขยายพันธุ์อยู่ในโลกนี้ ประวัติศาสตร์ของโลกก่อนที่จะถูกปนเปื้อนด้วยสารผิดต่างถูกลืมไปเสียสิ้น จึงไม่มีใครสามารถอธิบายได้เลยว่าพวกมันเกิดขึ้นมาได้อย่างไร
เรกิออส เมืองจักรกลมีชีวิต 自律型移動都市（レギオス）
เพื่อที่จะทำให้มนุษย์สามารถอยู่ในโลกที่เต็มไปด้วยสารพิษนี้ได้ นักเล่นแร่แปรธาตุในอดีตจึงสร้าง "เรกิออส (เมืองจักรกลมีชีวิตที่สามารถเคลือนไหวได้ด้วยตัวเอง) ขึ้นมา มันมีความสามารถที่จะกันสารพิษและปกป้องไม่ให้เหล่าโอเซ็นจูเข้ามาไกล้ได้ ทุก ๆ เรกิออสจะมีชิ้นส่วนยื่นออกมาจากตัวหลายชิ้น ลักษณะเหมือนขา สร้างด้วยวัศดุเดียวกันกับที่ใช้สร้างเมือง ใช้สำหรับเคลื่อนที่หนีจากเหล่าโอเชนจู และบริเวณส่วนบนโดยรอบกห่อหุ้มด้วย "แอร์ฟิลเตอร์ (ม่านอากาศ) เพื่อกรองสารพิษไม่ให้เข้ามาในเมือง เป็นสถานที่เพียงอย่างเดียวที่ทำให้มนุษย์สามารถมีชีวิตอยู่ได้ แม้ว่าจะมีจำนวนมากมาย แต่เทคนิคการสร้างได้ถูกลืมเลือนไปแล้ว จึงไม่สามารถที่จะสร้างขึ้นมาไหม่ได้
เนื่องจากตัวเมืองนั้นเคลื่อนไหวไปมาอยู่ในโลกที่เต็มไปด้วยสารพิษ อันเต็มไปด้วยมลพิษทางอากาศจึงไม่สามารถติดต่อกันผ่านเครื่องสือสารไร้สายได้ การสือสารระหว่างเมืองจึงเป็นไปอย่างยากลำบากมาก มีวิธีการติดต่อกันเพียงอย่างเดียวโดยใช้รถโดยสารโฮโรว (放浪バス) ทั้งการขนส่งผู้คน สิ่งของ และจดหมาย แต่ละเมืองของเรกิออสนั้นต่างปกครองกันเองอย่างอิสระ ชาวเมืองส่วนใหญ่จะใช้ชีวิตอยู่ในเมืองเกิดของตัวเองตั้งแต่เกิดจนตาย ทุกเมืองล้วนมีลักษะเฉพาะตัวแตกต่างกัน ทั้งรูปทรง และความสามารถ
หลังจากที่โลกแปดเปื้อนไปด้วยมลภาวะ ก็ได้มีการขุดพบแร่ "เซลูนัม" เพื่อใช้เป็นแหล่งพลังงาน มันสามารถเจาะหาได้ทั่วไปบนผืนแผ่นดินนี้ แต่บริมาณและความบริสุทธิ์ในแต่ละพื้นที่แตกต่างกันไป เมืองแต่ละเมืองจะมีแหล่งแร่ของตัวเองและต้องใช้เติมเป็นพลังงานอยู่ให้ตัวเองอยู่เสมอ กล่าวได้ว่า แต่ละเมืองเคลื่อนที่โดยมีแหล่งแร่ของตัวเองเป็นศูนย์กลาง ทุก ๆ สองปีจะมีการทำสงครามกันเองระหว่างเมือง เรียกว่า "ศึกชิงธง" เป็นการต่อสู้เพื่อแย่งชิงแหล่งแร่ที่แต่ละเมืองมีอยู่ หากเมืองใดพ่ายแพ้ก็จะต้องเสียเหมืองแร่ 1 ในจำนวนทั้งหมดที่มีอยู่ให้แก่เมืองที่ชนะ หากถ้าแพ้จนสูญเสียเหมืองแร่ทั้งหมดไป ก็จะทำให้เมืองไม่สมารถเติมพลังงานได้ ส่งผลให้การทำงานทั้งหมดหยุดนิ่ง และล่มสลายไปในที่สุด กฎเกณ์ในการทำสงครามจะทำได้ระหว่างเมืองที่มีระดับเท่าเที่ยมกันเท่านั้น ไม่สามารถที่จะใช้อำนาจของเมืองใหญ่ข่มเมืองอ่อนได้
วิญญาณจักรกล 電子精霊 เมืองเรออสไม่ได้ควบคุมด้วยระบบ AI จากคอมพิวเตอร์ แต่จะเคลื่อนไหวด้วยตัวเองอย่างอิสระโดยสิ่งที่เรียกกว่า "เจตจำนงค์" บางครั้งมนุษย์ก็สามารถเปลี่ยนเจตนำนงของเมืองได้ โดยผ่านวิญญาณจักรกลที่ควบคุมดูแลเมืองนี้ รูปร่างของเหล่าวิญาณจักรจะแตกต่างตามลักษะของเมือง บ้างครั้งก็อยู่ในรูปคล้ายมนุษย์ บ้างครั้งก็เป็นแบบเดียวกับรูปร่างของเมือง แหล่งกำเนิดของเหล่าวิญาณจักรล้วนยังคงเป็นปริศนา
ถ้าหากเมืองไม่ได้รับการเติมพลังงานจากแร่เซลูนัม ระบบการทำงานทั้งหมดก็จะหยุดนิ่ง และส่งผลให้วิญญาณจักกรประจำเมืองนี้ตาย แต่ก็มีบางเมืองที่กลายสภาพเป็นสัตว์ร้ายโอเซนจูแทน วิญญาเหล่านี้มีอีกชื่อหนึ่งว่า "ไฮคิโซคุ「廃貴族」เหล่าวิญญาณผู้สูงศักดิ์)ไฮคิโซคุนั้นเกลียดการเข้าไปไกล้เหล่าโอเซ็นจูเป็นอย่างมาก เพื่อหลีกเลี่ยงไม่ให้เมืองถูกโจมตี แต่บางเมืองก็มุ่งเข้าไปหาเหล่าโอเซ็นจู ซึ่งก็ขึ้นอยู่กับระดับความแข็งแกร่งของเหล่าผู้ใช้ทักษะยุทธที่มีอยู่ภายในเมือง ไฮคิโซคุ แต่ละตัวจะมีพลังเคย์ในตัวอยู่อย่างมหาศาล บางตัวก็กลืนกินพวกเดียวกันเอง
รถโดยสารสัญจร 放浪バス
ยานพาหนะเพียงอย่างเดียวเท่านั้นที่ใช้ในการไปมาระหว่างเมืองต่าง ๆ แม้ความคงทนจะไม่ทัดเทียมกับเมืองใหญ่แต่ก็สามารถใช้ในการขนส่งได้ การเคลื่อนไหวของเมืองนั้นส่วนใหญ่จะมีตำแหน่งไปมาที่แน่นอน และมันมีการติดตั้งระบบการชี้ทางจึงทำให้ไปถึงเมืองต่าง ๆ ได้อย่างแม่นยำ อีกทั้งเครื่องเตือนภัยเพื่อหลบหลีกเหล่าโอเซ็นจู การเดินทางไประหว่างเมืองนั้นกินเวลานานหลายเดือน ภายในรถจึงมีสภาพที่ไม่ต่างจากจากที่อยู่อาศัยชั่วคราว
เมืองแห่งการศึกษา 学園都市
แต่ละเมืองจะมีสถาบันการศึกษาอยู่อย่างละหนึ่ง ประชากรส่วนใหญ่จึงเป็นนักเรียน มีผู้ใหญ่ค่อนข้างน้อย จะปกครองกันเองโดยให้รุ่นพี่ดูแลรุ่นน้อง ทั้งเรื่องที่เกี่ยวกับการบริหารโรงเรียน การศึกษาเล่าเรียน การบริหาร การควบคุม ลักษระของเมืองจะแตกต่างกันไปตามพื้นฐานของโรงเรียน จุดดีจุดด้อย ประสบการณ์ และนโยบาย ทุกที่ล้วนปกครองกันเองอย่างอิสระ ไม่ขึ้นตรงกับใคร และเป็นมิตรกับเมืองอื่น ๆ แต่ก็เชื่อมโยงกันในองค์กรที่เรียกว่า "สมาพันธ์เมืองนักศึกษา" ซึ่งเป็นแบ๊กอัพอยู่เบื้องหลัง เป็นผู้สนับสนุนการต่อสู้ชิงธงระหว่างเมือง ด้วยการใช้อาวุธที่มีความรุนแรงน้อยเพื่อหลีกเลี่ยงความเสียหายให้กับเมืองเรียกว่าเป็นการ "ต่อสู้ที่สมบูรณ์แบบอย่างนักศึกษา" แม้จะทำให้เกิดความเสียหายในระดับไม่มาก แต่ไม่ว่าผลแพ้ชนะจะเป็นเช่นไรก็อายุขัยของเมืองหลังการต่อสู้ก็สั้นลงอยู่ดี
เคย์ และ ผู้ใช้ทักษะยุทธ์ 剄と武芸者
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------
เป็นพลังงานที่มีอยู่ในมนุษย์ในช่วงที่มีชีวิตอยู่เท่านั้น แท้จริงแล้วมันเป็นพลังงานส่วนเกินในการใช้ชีวิตประจำวัน สำหรับคนปกติจะมีพลังนี้ในปริมาณน้อยมาก แต่ก็มีมนุษย์บางส่วนที่มีพลังนี้อยู่ในตัวอยู่อย่างมหาศาล เคย์จำนวนมากที่อัดแน่นอยู่ในร่างกายจะถูกเรียกว่า "ชีพจรเคย์" เมื่อผู้ได้รับการฝึกฝนจนสามารถเคลือนย้ายเคย์ไปที่สะโพกและสั่งการจากสมองให้เคย์กระจายผ่านเส้นทาง "เคย์โระ(เส้น(ทาง)ชีพจรเคย์)" ไปทั่วร่างกาย จนแปลสภาพเป็นทักษะพิเศษต่าง ๆ ออกมา เช่นการใช้ห่อหุ้ม และปลดปล่อยพลังให้ แผ่ขยายออกจากตัวในรูปแบบคลื่นสะท้อนหรือรังสี ผู้ที่ใช้พลังเคย์เหล่านี้จะถูกเรียกว่า "ผู้ใช้ทักษะยุทธ์"
ผู้ใช้ทักษะยุทธ์มีชีวิตอยู่เพื่่อการทำสงคราม และ ปกป้องเมืองจากการโจมตีของเหล่าสัตว์ประหลาดโอเซ็นจู เป็นสิ่งสำคัญอย่างยิ่งสำหรับเมืองต่าง ๆ ดังนั้นในแต่ละเมืองจึงให้การดูแล สนับสนุน และช่วยเหลือเด็กที่มีชีพจรเคย์อย่างดี ทั้งเรื่องการกินอยู่ การศึกษาเล่าเรียน ทำให้ผู้ใช้ทักษะยุทธ์ส่วนใหญ่ ต่างอวดดี จองหอง และหยิ่งในศักดิ์ศรีของตัวเอง ผู้ที่มีพลังเคย์นั้นจะมีพลังที่สามารถต่อต้านมลพิษได้ นับว่าเป็นพลังศักดิ์สิทธิ์ดั่ง "เป็นพระเมตตาของเทพยดามอบชีวิตให้แก่มวลมนุษย์ในโลกที่ปนเปื้อนไปด้วยสารพิษ"
หากพ่อแม่เป็นผู้ใช้ทักษะยุทธ์แล้ว มีโอกาสสูงที่ลูกหลานของตัวเองจะมีชีพจรเคย์ตั้งแต่เกิด สืบทอดตามตระกูล ชีพจรเคย์นั้นสามารถพัฒนาจากการฝึกฝนได้ แต่ส่วนใหญ่แล้วมักจะเป็นพลังที่มีมาตั้งแต่เกิด ผู้ที่สามารถฝึกฝนจนพลังเคย์ของตัวเองเพิ่มขึ้นอย่างมหาศาลมีน้อยมาก ผู้ใช้ทักษะยุทธไม่ถูกกับยาปฏิชีวนะ หากเจ็บป่วยขึ้นมามักจะมีปัญหามาก การใช้ชีพจรเคย์จะใช้ทั้งระบบประสาทและหัวใจอย่างเท่าเทียม หากใช้มาก ๆ ก็มีโอกาสสูงที่จะเสียชีวิตได้
ทักษะการใช้เคย์ 剄技ศิลปการใช้เเคย์จะเรียกว่า "เคย์กิ" หรือ "เคย์จุตซึ" ทักษะพื้นฐานของการใช้เคย์ คือ 「内力系活剄」/ไนริกิเคย์คัตเคย์" การใช้เคย์เพื่อเสริมความแข็งแกร่งให้กับร่างกาย และ 「外力系衝剄」/ไกริกิเคย์โชว์เคย์" การแปรสภาพพลังเคย์ให้เป็นพลังจู่โจมในรูปแบบคลื่นกระแทกจนสามารถเห็นได้ด้วยตาเปล่า มื่อผู้มีทักษะเรียนรู้แล้วจึงสามารถพัฒนาวิชาให้เป็นลักษณะพิเศษเฉพาะตัว เช่น "คัตซึเคย์" และ "โชว์เคย์"
คัตซึเคย์ 活剄 พื้นฐานคือการแปลงสภาพเคย์เพื่อเสริมความแข็งแกร่งให้ร่างกาย แต่จะรวมความแข็งแกร่งไปที่ร่างกายส่วนใดส่วนหนึ่งแทนและต่อสู้ด้วยวิชาที่ตัวเองถนัด โชว์เคย์ 衝剄 พื้นฐานคือการการแปลงสภาพเคย์ในรูปการโจมตีแบบอัดกระแทก แต่จะเป็นการรวมไว้ที่จุดเดียวแล้วยิงแบบกระสุนปืนเพื่อเพิ่มความรุนแรงให้มากขึ้น นอกจากนั้นยังมีรูปลักษณ์อื่น ๆ อีกมากมาย
นอกจากนี้ยังมี 「殺剄」（ซัคเคย์） การควบคุมการไหลเวียนของเคย์ ลบร่องรอยของตัวเองให้หายไปเพื่อหลบหนีการตรวจจับ และ 「化錬剄」（คะเร็นเคย์）คือการควบคุมเคย์ให้แปลงสภาพเป็นสิ่งต่าง ๆ เพื่อความสะดวกในการควบคุม
ซ้คเคย์ เป็นเทคนิคที่จำเป็นมากสำหรับการซ่อนตัวให้พ้นจากการตรวจจับของเหล่าผู้ใช้เน็นอิ (念威操作/เน็นอิโซว์ซะ)โดยเฉพาะหน่วยซุ่มยิง และผู้ใช้การโจมตีระยะไกลเป็นหลัก ส่วน คะเร็นเคย์ สามารถแปลงสภาพของเคย์ให้เป็นไฟ หรือแยกร่างเพื่อใช้ในการจู่โจมได้ เป็นทักษะที่มีคนใช้ได้น้อย เนื่องจากเป็นเทคนิคที่ฝึกฝนได้ยากมาก
ผู้ควบคุมเน็นอิ 念威操作 (เน็นอิโซว์ซะ)
ในเหล่าผู้มีชีพจรเคย์ด้วยกันนั้น ส่วนหนึ่งจะมีพวกที่มีความสมารถพิเศษที่แตกต่างจากปกติและจะมีทักษะที่มีแต่ตัวเองเท่านั้นที่ใช้ได้ ชีพจรเน็นของพวกเขาจะถูกเรียกอีกชื่อว่า เน็นอิ (「念威」/ความสูงส่งของจิตใจ) ซึ่งเป็นเคย์ที่มีพลังงานแตกต่างจากเคย์ปกติอย่างสิ้นเชิง เช่น การเคลื่อนไหวสิ่งของโดยไม่ต้องสัมผัส สามารถมองเห็นและได้ยินสิ่งต่าง ๆ ได้จากระยะไกล สัมผัสได้ถึงเคลื่อนกระแสไฟฟ้าและสัญญาณ อันตรายที่จะเกิดขึ้น อีกทั้งยังใช้ในการรวบรวมข้อมูล วิเคราะห์ และการส่งข้อมูลอีกด้วย เป็นทักษะที่ได้รับการถ่ายทอดทางกรรมพันธุ์ที่หาได้ยากยิ่งกว่าพวกคะเร็นเคย์ที่ต้องฝึกฝนอย่างนักเสียอีก อนึ่งผู้ใช้เน็นนั้น จะไม่สามารถฝึกฝนทักษะโจมตี คัทซึ และ โชว์เคย์ได้เลย
เหล่าผู้มีเน็นอิ จะได้รับการเรียกจากผู้ใช้ทักษะยุทธ์ว่า "ผู้ใช้เน็นอิ /เน็นอิโซว์ชะ" คอยทำหน้าที่สนับสนุนคนอื่นๆ ทั้งการให้ข้อมูล การค้นหาศัตรู ด้วยพลังเน็นอิ เน็นอิที่ปลดปล่อยสำหรับหาข่าวสารนั้นออกมานั้นจะลอยออกจากส่วนหนึ่งของร่างกาย อาทิเช่น เส้นผม ขนคิ้ว ขนตา เป็นแสงสว่างเรืองรองปลิวสไหวไปกับสายลม ความเข้มของแสงแปรฝันตามความแข็งแกร่งของเน็นอิที่ผู้ใช้มีอยู่
เพราะว่าไม่สามารถใช้ทักษะเคย์ทั่วไปได้ อีกทั้งพลังกายก็ไม่แตกต่างจากคนปกติ ยามที่พวกเขาตกอยู่ในอันตราย นอกจากการใช้สติปัญญาและการสื่อสารให้กับเหล่าพรรคพวกอย่างรวดเร็วแล้ว พวกเขาก็ยังมีทักษะที่เรียกว่าประจุระเบิดเน็นอิ (「念威爆雷」/เน็นอิบาคุไรอิ) เป็นการแปลงสภาพเน็นอิให้เป็นระเบิดขนาดเล็กเพื่อเอาตัวรอดในยามฉุกเฉิน เป็นการจู่โจมและป้องกันอย่างเดียวที่พวกเขามี
เพื่อจัดการข้อมูลมากมายที่ตัวเองรวบรวมมาได้ พวกนี้จึงมีพลังสมองที่ดีเลิศกว่าคนทั่วไป ถ้าเทียบกับพวกใช้ทักษะยุทธ์ทั่วไป ความจำของพวกเขาจะดีกว่ามาก แต่ทางกลับกันยิ่งพวกเขามีความสามารถในการจดจำและการจัดการข้อมูลมากเท่าใด การตอบสนองทางร่างกายจะเชื่องช้างขึ้นเท่านั้น จึงมักจะไม่ค่อยพูดจา และแสดงอารมณ์ออกมาทางสีหน้า
ไดธ์วัตถุแปรสภาพ (錬金鋼（ダイト）/แปลตรงตัวคือ เหล็กกล้าทองแปรสภาพ)
อาวุธของเหล่าผู้ใช้ทักษะยุทธส่วนจะเรียกว่า "ไดธ์์" มันคือโลหะผสมที่พัฒนามาจากการแปรสภาพทองและเหล็กกล้า ไดธ์์ จะจดจำลักษณะ ขนาด และรูปแบบเฉพาะตัวของมัน ตอบสนองกับพลังเคย์และเสียงเปลี่ยนสภาพเป็นรูปแบบดั้งเดิมตามความทรงจำที่ถูกบันทึกไว้ในพริบตา นอกจากเปลี่ยนแปลงรูปลักษณ์ จำนวน และขนาดแล้ว ก็ยังสามารถที่จะเปลี่ยนคุณสมบัติได้อีกด้วย แม้ว่าขนาดและความหนาแน่นจะเปลี่ยนไป น้ำหนักก็ยังคงเดิมไม่เปลี่ยนแปลง กล่าวคือ เมื่อวางมันไว้ในมือแล้วกระตุ้นด้วยเสียงหรือเคย์ จะทำให้มันแปลสภาพเป็นอาวุธนั่นเอง
ไดธ์เป็นสิ่งที่บันทึกรูปร่างของอาวุธได้ง่าย ในระหว่างที่ยังไม่แปลสภาพก็จะเป็นโลหะขนาดเล็ก สำหรับพกพา และโหมดแปรสภาพเมื่อสั่งให้มันกลายเป็นอาวุธ การทำให้มันแปลสภาพจะทำได้โดยการออกเสียงที่เป็นคียเวริด เช่น "Restoration" แน่นอนอยู่แล้วว่า ทั้งลักษณะของเสียง และเคย์ของแต่ละคนย่อมไม่เหมือนกัน ดังนั้น ไดท์จะไม่ตอบสนองต่อผู้ที่ไม่ใช่เจ้าของของมันเลย นอกจากนี้ ข้อมูลของไดท์ ยังสามารถเปลี่ยนแปลง ลดทอน เสริมแต่ง ให้เป็นอาวุธที่เข้ากับเจ้าของได้ แต่สำหรับการปรับปรุงนั้น ต้องอาศัยผู้เชี่ยวชาญทางด้านนี้โดยเฉพาะ
ความแข็งแกร่งของไดธ์ขึ้นอยู่กับอัตราส่วนของวัสดุที่ทำการสร้าง และฝีมือของช่างเทคนิค แต่ส่วนใหญ่ขึ้นกับวัสุดที่ใช้ในการทำมากกว่า ผู้ใช้ทักษะยุทธ์ที่เชี่ยวชาญการใช้คะเร็นเคย์ จะใช้รูบี้ไดท์ 「紅玉錬金鋼（ルビーダイト）」 ซึ่งเปลี่ยนสภาพได้ง่าย , ผู้ใช้เน็นอิ จะใช้บาไลท์ไดธ์ 「重晶錬金鋼（バーライトダイト）」 เป็นตัวสื่อกลางพลัง , ผู้ใช้ทักษะยุทธ์ที่เชี่ยวชาญการใช้ดาบจะใช้ ไอออนไดธ์ 「鋼鉄錬金鋼（アイアンダイト）」 เพื่อแปรสภาพเป็นของมีคม เป็นต้น , นอกจากนั้นยังมีแร่ที่่มีความทนทานต่ำเช่น โครเมียมไดธ์ 「黒鋼錬金鋼（クロムダイト）」 และ แร่ชั้นสูงที่มีความสามารถทนต่อพลังเคย์ได้อย่างมหาศาลเช่น แซฟไฟร์ไดธ์ 「青石錬金鋼（サファイアダイト）」 และ แพทตินั่มไดธ์ 「白金錬金鋼（プラチナダイト）」 อยู่อีกด้วย
สัตวประหลาดที่ถูกปนเปื้อนด้วยสารพิษโอเช็นจู 汚染獣
สัตวประหลาดขนาดใหญ่ที่มีชีวิตอยู่โดยการกินสารพิษเป็นอาหาร มีอยู่เป็นจำนวนมากในโลกแห่งนี้ พวกมันถูกเรียกว่า "โอเซ็นจู (「汚染獣」/ปีศาจมลภาวะ)" เพื่อที่จะไม่ให้พวกมันเข้ามาโจมตีเมือง ผู้ใช้ทักษะยุทธ์จึงมีหน้าที่จะต้องทำลายและขับไล่พวกมันพวกมัน ต้นกำเนิดของมันยังเป็นปริศนา อาจจะเป็นสัตว์ที่วิวัฒนาการตัวเองเพื่อให้มีชีวิตอยู่ในโลกที่เต็มด้วยสารพิษนี้ก็เป็นได้ นอกจากโอเซ็นจูแล้ว ยังมีพืชและจุลินทรีย์ที่มีความต้านทานต่อสารพิษอีกด้วย
ตอนเกิดจะไม่มีความแตกต่างทางด้านเพศ แต่ก็จะมีการเปลี่ยนแปลงรูปลักษณ์และความประพฤติเมื่อผ่านไปได้ระยะหนึ่ง เปลี่ยนจากเพศผู้ไปเป็นเพศเมีย ขยายพันธุ์และวางไข่ในตัวเดียว รูปลักษณ์ส่วนใหญ่แล้วจะมีเปลือกแข็ง มีตารอบตัว เท้าจำนวนมาก สามารถบินได้ หรือไม่ก็กระโจนไปได้ไกล มันสามารถที่จะดูดเอาสารพิษเข้ามาในตัว และพ่นมันออกมาอย่างอิสระ เพราะการเคลื่อนไหวของสารพิษที่ออกมาจากตัวของมันนี้เอง จึงทำให้บริเวณรอบ ๆ แอร์ฟิลเตอร์ที่ห่อหุ้มเรกิออส เต็มไปด้วยลมพายุพัดแรงอยู่เสมอ
พวกนี้นั้นมีกำลังมหาศาล ผู้ใช้ทักษะยุทธ์จึงไม่สามารถสู้กับมันได้ด้วยตัวคนเดียว เมืองที่ถูกมันโจมตีจะได้รับความเสียหายอย่างใหญ่หลวง ผู้ถูกพวกมันโจมตี แม้จะเป็นผู้ใช้ทักษะยุทธที่แข็งเกร่ง ก็อาจจะได้รับผลกระทบถึงตายได้ การต่อสู้กับพวกมันภายนอกเมือง นอกจากจะเพื่อโจมตีแล้ว ยังเป็นการเลี่ยงไม่ให้ม่านที่ป้องกันสารพิษพังทลายอีกด้วย ดังนั้นจึงต้องจัดการพวกมันให้เด็ดขาดด้วยพลังทั้งหมดที่มีอยู่ แต่ปกติแล้ว การโอเซนจูจะเข้าโจมตีเมืองนั้นมีน้อยมาก แต่ในรอบหลายปีก็ยังเกิดขึ้นโดยไม่คาดคิดอยู่บ่อย ๆ
การเจริญเติบโตและวิวิฒนาการของโอเซ็นจู 成長過程と形態の変化
เราเรียกโอเซ็นจูเริ่มแรกที่ฟักตัวออกจากไข่ และยังไม่มีการพัฒนาว่า "หนอนตัวอ่อน / โยเซได「幼生体」" เป็นพวกที่ยังไม่สามารถที่จะดูดซัพสารพิษเพื่อเป็นอาหารได้ จึงต้องกินอย่างอื่นเป็นอาหาร มันจะกินพวกเดียวกันเอง หรือ ส่วนใดส่วนหนึ่งของแม่ แล้วจึงเปลี่ยนไปเป็นร่างที่เจริญเติบโตเต็มที่ ในตอนนี้ขนาดของมันจะใหญ่กว่ามนุษย์เล็กน้อย แต่ถ้าเทียบกับตัวเต็มวัยก็ยังเตี้ยกว่ามาก ดูภายนอกคล้ายกับแมลง พลังของพวกมันถ้าเทียบกับโอเซ็นจู แล้วนับว่าน้อยกว่ามาก จะวิวัฒนาการหนึ่งครั้ง เมื่อกินพวกเดียวกันเองไป 1000 ตัว แต่ในกรณีที่โจมตีเมืองอยู่ก็มีโอกาศที่จะวิฒนาการครั้งแรกได้สูงเหมือนกัน
เราเรียกพวกที่วิวัฒนาการครั้งแรกว่า "ร่างตัวผู้ / ยูเซได「雄性体」" พวกนี้นอกจากจะสามารถกินสารพิษเป็นอาหารได้แล้วก็ยังบินได้อีกด้วย พวกนี้จะมีลำตัวที่ยาวเหมือนงู และมีพลังที่แข็งเกร่งกว่าตอนเป็นตัวอ่อนอย่างมาก หลังจากนั้นมันยังวิฒนาการได้อีกหลายครั้ง ทุกครั้งที่วิวัฒนาการ พลังและจำนวนขาจะเพิ่มมากขึ้น แตกต่างจากครั้งที่หนึ่ง และครั้งที่สองอย่างมาก ตามปกติแล้ว เหล่าโอเซ็นจูจะวิวัฒนาการไปถึงขั้นที่สามถึงขั้นที่ห้า แล้วจึงจะเปลี่ยนเป็น "ตัวเมีย / ชิเซย์ได「雌性体」" เพื่อทำการขยายพันธุ์ ในตอนนี้ที่ท้องของมันจะเต็มไปด้วยไข่มากมากมาย มันจะเก็บสารอาหารไว้จนถึงเวลาฝักไข่ เมื่อไข่ฝักเป็นตัวอ่อนแล้วมันจะแจกจ่ายอาหารให้โดยการให้กินส่วนใดส่วนหนึ่งของร่างกายหรือกินกันเอง ในกรณีที่มันพบเมืองเรกิออส ก็จะเข้าจู่โจมโดยการทิ้งตัวอ่อนลงไป
ปกติแล้วยูเซไดจะเปลี่ยนเป็นตัวเมียเพื่อทำการขยายพันธ์ แต่ก็มีบางกรณีที่ละทิ้งการสืบพันธ์และกลายเป็น "ร่างสมบูรณ์ / โรวเซย์ได /「老性体」" ทุกครั้งที่ยูเซไดวิวัฒนาการจะมีขาเพิ่มขึ้น แต่สำหรับโรวเซย์ได้จะสูญเสียขาทั้งหมดไป แต่ก็ยังมีพัฒนาการขั้นสองและสามต่อไป การวัฒนาการช่วงแรกจะจะไม่มีตารอบติดกันหลายอัน แต่จะมีตาที่คล้ายกับพวกสัตว์เลื่อยคลาน เพราะไม่มีขาจึงดูเหมือนงูมากกว่า เนื่องจากถูกตัดความสามารถส่วนใหญ่ที่ใช้ในการดูดสารพิษไป จึงทำให้หิวโหยและมีความดุร้ายกว่าพวกโอเซ็นจูทั่วไป เมื่อได้วิวัฒนาการอีกครั้งก็จะเปลี่ยนรูปแบบต่างจากเดิมเป็นรูปแบบเฉพาะตัว บางกรณีก็มีพลังมหาศาล ถือได้ว่าแข็งแกร่งที่สุดในหมู่โอเซ็นจูด้วยกัน ทุกครั้งที่วิวัฒนาการก็จะแข็งเกร่งขึ้นเรื่อย ๆ
ฉากหลักของเรื่อง
-----------------------------------------------------------------------------------------
แม้ว่าในโลกของเรื่องนี้จะมีเมืองเรกิออสอยู่มากมาย แต่สำหรับฉากหลัก มักจะโพกัสไปที่เมืองแห่งการศึกษาเซลนี่ 学園都市ツェルニ และเมืองเปลือกหอกเกรนดีน 「槍殻都市グレンダン」บ้านเกิดของเรฟ่อน
เมืองแห่งการศึกษาเซลนี่ 学園都市ツェルニ
1 ในเมืองแห่งการศึกษาที่เข้าร่วมกับสมาพันธ์แห่งเมืองการศึกษา หลักสูตรการเรียน 6 ปี เปิดสอนทั้งแผนกสามัญ และแผนกต่อสู้ มีประชากรที่เป็นนักศึกษาอาศัยอยู่ 6 หมื่นคน แผนกการต่อสู้ันั้น เน้นฝึกสอนเพื่อใช้ต่อสู้กับเหล่าโอเซ็นจู และเหล่่าผู้ใช้ทักษะยุทธ์ด้วยกันเอง ในโรงเรียนก็เต็มด้วยนักเรียนที่มีพลังเคย์และทักษะอยู่ในระดับหัวกระทิแฝงอยู่ แต่ปัจจุบัน เมืองได้พ่ายแพ้การแข่งขันชิงธงอย่างต่อเนื่องมาหลายครั้ง ในช่วงเวลาที่เรฟ่อนเข้ามาเรียนนั้น ทางโรงเรียนเหลือเหมืองแร่เซลูเนี่ยมเพียงแค่ 1 แห่งเท่านั้น ในการแข่งขันครั้งต่อไปจึงแพ้ไม่ได้ กองรบก่อตั้งไหม่หน่วยที่ 17 กำลังประสบปัญหาเรื่องจำนวนคนที่เหลือเพียง 4 คนจาก 7 จึงหาคนเพิ่มเพื่อฝึกฝนในการเข้าร่วมต่อสุ้เสมือนจริงเพื่อใช้ในการแข่งขันชิงธงระหว่างเมืองในครั้งต่อไป
หน่วยรบที่ 17 第17小隊
เป็นหน่วยทหารที่เพิ่งก่อตั้งมาไหม่ในแผนกการต่อสู้ของเซลนี่ หัวหน้าหน่วยคือนี่น่าชั้นปีที่สอง สมาชิกปัจจุบันประกอบด้วย ฮาเลย์่วิศวกรพัฒนาไดธ์ ชานีดนักแม่นปืนที่ถูกชักชวนมาจากหน่วย 10 แฟรี่ จากการแนะนำโดยประธานนักเรียนคาริออน และเรฟ่อนที่เพิ่งเข้ามาไหม่ในปีถัดมา ซึ่งตามกฎแล้วแต่ละหน่วยต้องมีสามาชิกไม่ต่ำกว่า 4 คนขึ้นไป
เกมการแข่งขันประชันฝีมือในโรงเรียน 学内対抗試合
การแข่งขันชิงธงระหว่างเมืองเสมือนจริงที่จัดขึ้นอย่างสม่ำเสมอ คือการป้องกันและโจมตี เพื่อช่วงชิงธงที่ปักอยู่ยอดเมืองระหว่างหน่วยสองหน่วยวนกันเป็นวนลูกโซ่ระหว่างกองรบทั้งหมด ซึ่งเป็นฝึกฝนควบคู่ไปกับการประเมินพลัง ผลแพ้ชนะในเกมนี้ส่งผลต่อเงินที่ใช้การสนับสนุนหน่วยและจำนวนสมาชิกที่จะเข้ามาร่วมอย่างมาก ในช่วงเวลาแข่งขันยังเปิดเผยให้แก่นักเรียนทั่วไปได้เห็นอีกด้วย จึงเป็นที่นิยมของเหล่านักศึกษาจำนวนมาก จากการถ่ายทอดสด ๆ ทางทีวี สำหรับนักเรียนภายนอกแล้วเหมือนกันเป็นสื่อบันเทิงอย่างหนึ่ง จึงเกิดแฟนคลับที่คลั่งใคล้สมาชิกในทีม หรือ หน่วยรบอยู่มากมาย
เมืองหอกหุ้มกราะเกรนดัน 槍殻都市グレンダン (ตามสไตล์การเขียนแล้วมักจะผสมคำให้ดูงง ๆ หอก และ เปลือก อาจจะหมายถึงเมืองที่สามารถเป็นทั้งเกราะป้องกัน และโจมตี(เหมือนหอก) ก็เป็นได้ ในอนาคตเราอาจจะเห็นเมืองแปลงร่างเป็นหุ่นหรือยานรบ ต่อสู้กับโอเซ็นจูที่กลายสภาพมาจากเมืองเรกิออสก็เป็นได้ (ฮา) (ปล. ความคิดของผู้แปล) แต่ถ้าจะแปลให้เท่ห์ผู้แปลอาจจะแปลว่า เมืองของสุดยอดผู้ใช้ทักษะยุทธ์แทนก็ได้บ้านเกิดของเรฟ่อน ตั้งอยู่ในบริเวณที่มีเหล่าโอเซ็นจูอยู่เป็นจำนวนมาก จึงเป็นเมืองที่ปะทะกับเหล่าโอเซ็นจูอยู่เสมอจนเป็นเรื่องปกติ เป็นเมืองที่อยู่ในโซนอันตรายดังนั้นจึงมีรถสัญจรเข้าออกค่อนข้างน้อย หาเมืองที่มีความสามารถทางการสู้รบทัดเทียมกันได้ยากยิ่ง จึงถูกเมืองอื่นๆ เรียกว่าเป็นเมืองแห่งความบ้าคลั่ง จากสภาพแวดล้อมแบบนี้เองจึงมีการพัฒนาทักษะทางด้านการต่อสู้อย่างสูง ถือว่าเป็นแหล่งผลิตนักสู้ที่มีชื่อเสียง ภายในเมืองมีโรงเรียนฝึกสอนทักษะการต่อสู้มากมาย การแข่งขันระหว่างผู้ใช้ทักษะยุทธ์ด้วยกันเองก็ถูกจัดขึ้นบ่อย ๆ
อีกทั้งเป็นเมืองที่มี 12 ผู้ใช้ทักษะยุทธ์ผู้ได้รับการกล่าวขานว่าแข็งเกร่งที่สุด ฉายา "ผู้สืบทอดดาบสวรรค์" ชาวเมืองต่างรู้ดีว่า "ไม่มีเมืองไหนที่ปลอดภัยเ้ท่าเมืองเกรนดัน (ที่ ๆ อันตรายที่สุด คือที่ ๆ ปลอดภัยที่สุดนั่นแหละ (ผู้แปล)" แต่เพราะการที่พวกเขาต้องต่อสู้กับเหล่าโอเซ็นจูบ่อย ๆ จึงไม่มีเวลาในการติดต่อค้าขายหรือทำธุกิจกับเมืองต่าง ๆ เลย
ในเมืองปกครองด้วยระบบกษัตริย์ ต่อเนื่องมาหลายราชวงศ์ จะเลือกผู้ปกครองจากเหล่าวงศานุญาติทั้ง 3 ราชตระกูล ซึ่งทั้งสามราชตระกูล ต่างสืบเชื้อสายมาจากราชาเกรนดันรุ่นแรก ซึ่งประกอบด้วยราชวงศ์อัลมอส ราชวงศ์โคทนอล และราชวงศ์โรสไมเออร์ จะเรียกราชวงศ์ที่ปกครองประเทศในปัจจุบันว่า ไดคันกะ 戴冠家 เพื่อไม่ให้สายเลือดอันยิ่งใหญ่ของอดีตกษัตริย์ผู้ซึ่งเคยเป็นสุดยอดผู้ใช้ทักษะยุทธ์้เจือจางลง จึงต้องควบคุมการแต่งงานโดยต้องแต่งงานกับเหล่าเครือญาติของตัวเองเท่านั้น โดยเลือกคู่แต่งงานจากตระกูลใหญ่ทั้งสามตระกูล หรือไม่ก็จากเหล่าผู้สืบทอดดาบสวรรค์เท่านั้น
ผู้สืบทอดดาบสวรรค์ 天剣授受者
คือผู้ใช้ทักษะยุทธ์ที่ได้รับ "ดาบสวรรค์" ซึ่งเป็นสมบัติสืบทอดประจำราชวงศ์เกรนดัน เป็นไดธ์ที่สร้างมาจากทองคำขาว (แพ๊ตตินั่มไดธ์) ซึ่งเป็นแร่ที่มีควาททนทานสูงสุด สร้างขึ้นมาเพื่อใช้จัดการกับเหล่าโอเซ็นจูโดยเฉพาะ สำหรับผู้สืบทอดจะได้รับฉายาว่า "ดาบสวรรค์ (เทนเค็น/天剣) " และมีสิทธิพิเศษอื่นๆ อีกมากมาย หน้าที่หลักของพวกเขาคือการต่อสู้กับพวกโอเซ็นจูในกรณีที่ผู้ใช้ทักษะคนอื่น ๆ ไม่สามารถจะต่อกรด้วยได้
ปกติแล้วผู้สืบทอดดาบสวรรค์จะเคลือนไหวและต่อสู้กันเพียงลำพัง เว้นเสียจากการต่อสู้กับโอเซ็นจูที่เข็งแกร่ง พวกเขาต่างมีความสามารถสูงจึงให้ความสำคัญกับความสามารถและยอมอ่อนข้อให้กับผู้ที่แข็งเกร่งกว่าเท่านั้น และไม่เห็นผู้ใช้ทักษะยุทธ์คนอื่น ๆ อยู่ในสายตา ในอดีตเรฟ่อนเคยเป็น 1 ในผู้สืบทอดดาบสวรรค์ แต่เพราะเกิดเหตุการณ์บางอย่าง เขาจึงถูกปลดออกจากตำแหน่ง และถูกเนรเทศออกจากเมืองไป
เทนเค็นนั้นมีจำนวนทั้งหมด 12 ชิ้น มอบให้แก่ผู้สืบทอดดาบสวรรค์ที่มีพลังยิ่งใหญ่ทั้ง 12 การที่จะหาผู้ที่ใช้ให้ครบ 12 นั้นมีความหมายแฝงอยู่ ทางราชวงศ์จึงมีความต้องการผู้ใช้ทักษะยุทธ์เพื่อสืบทอดอยู่เสมอ แต่ผู้ที่เหมาะสมนั้นหาได้ยากยิ่ง การหาผู้สืบทอดให้ครบนั้นจึงแทบจะเป็นไปไม่ได้ ปัจจุบันตำแหน่งของเรฟ่อนก็ยังว่างอยู่
(ถึงจะเรียกว่าผู้สืบทอดดาบ 剣 แต่ส่วนใหญ่แล้วมันจะอยู่ในรูปแบบอาวุธอื่น ๆ เช่น ปืน ชุดเกราะ ลวด สนับมือ และคัดเลือกผู้สืบทอดตามความเหมาะสมของอาวุธนั้น (อนึ่ง 天剣 อาจจะหมายถึงรูปลักษณ์อันแท้จริงของอาุวุธของราชาเกรนดันในอดีตก็เป็นได้ (ปล. ความคิดของผู้แปล))
องค์กรทหารรับจ้างซาลีบัน サリンバン教導傭兵団
องค์กรที่สร้างขึ้นโดยเมืองเกรนดัน เป็นหน่วยงานที่แจกจ่ายผู้ใช้ทักษะยุทธ์ทั้งเพื่อป้องกันและฝึกสอนวิชาให้กับเมืองต่าง ๆ ด้วยรถโดยสารสัญจรของตัวเอง เป็นองค์กรมีอธิพล และชื่อเสียงเป็นที่รู้จักกันดีในเมืองอื่น ๆ ในฐานะเมืองผลิตผู้ใช้ทักษะยุทธ์ที่มีความเก่งกาจ เนื่องจากเมืองเกรนเดนไม่สามารถทำการติดต่อค้าขายกับเมืองอื่น ๆ ได้อย่างปกติ การที่จะทำการติดองค์การนี้ต้องใช้ค่าใช้จ่ายสูง ดังนั้นชื่อเสียงของเหล่าผู้สืบทอดดาบสวรรค์จึงไม่ค่อยดีนักในสายตาของเมืองอื่น ๆ
เกรนเดนนั้นเป็นศูนย์กลางของเหล่าผู้ใช้ทักษะยุทธ์ตั้งแต่ในอดีตถึงปัจจุบัน จากการย้ายถิ่นฐานของเหล่าผู้ใช้ทักษะยุทธ์จากที่ต่าง ๆ ทั่วโลก ทำให้เมืองแห่งนี้มีประชากรที่เป็นผู้ใช้ทักษะยุทธ์มากกว่าครึ่ง บทบาทที่แท้จริงขององค์การนี้คือการลักพาตัวเหล่าไฮคิโซคุให้กลับมายังเมืองนี้ จึงมีการเคลื่อนไหวเพื่อการนี้อยู่เสมอ แม้ว่าจะเป็นศัตรูกับเมืองอื่น ๆ ก็ตาม เหตุผลที่เกรนดันต้องการ ไฮคิโซคุนั้น คงอาจจะเกี่ยวข้องกับเรื่องที่พวกเขาต้องสู้กับเหล่าเอ็นโซจูอยู่เสมอก็เป็นได้
อื่น ๆ , keyword
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------
เครื่องจักรกล ริกุซาริโอ リグザリオ機関
เมืองของเหล่าวิญญาณจักรกล ชื่อว่า "เมืองนกน้อยผู้โดดเดี่ยวชูไนบัล 「仙鶯都市シュナイバル」" ซึ่งเป็นบ้านเกิดของนี่น่า เป็นเมืองเดียวที่ติดตั้ง "เครื่องจักรกล ริกุซาริโอ" ซึ่งเป็นเครื่องที่สามารถจะสร้างวิญณาณจักรกลตัวไหม่ขึ้นมาได้
ผลฮาทเชีย และ วาเลนไทน์ ハトシアの実、バンアレン・デイ
เมืองแห่งพฤษาอัลป้า คือเมืองที่เต็มไปด้วยป่าไม้ ผู้คนดำรงชีวิตอยู่ด้วยการทำปศุสัตว์ ในป่าใหญ่ส่วนลึกสุดของเมือจะมีผลไม้ที่ชื่อว่า ฮาทเชียอยู่ เมื่อนำผลมันมาตกให้แห้งแล้วจะมีฤทธิ์กระตุ้นประสาท มันจึงใช้สำหรับโด๊ปพลังเคย์ให้แก่ผู้ใช้ทักษะยุทธ์ในช่วงระยะเวลาหนึ่ง ในป่าที่มีผลนี้อยู่ต่างเต็มไปด้วยสัตว์ร้าย นอกจากการนำผลมาเพื่อใช้เป็นยากระตุ้น จึงมีประเพณีว่า หากผู้ใดเข้าไปหาผลนี้มาและนำมาให้กับหญิงสาวที่ตนเองรักอยู่ ก็หมายถึงการขอแต่งงาน กลายเป็นเรื่องที่แสนโรแมนติกเลืองลือไปทุกที่ จนเกิดเป็นวันวาเลนไทน์ขึ้นมา
ตัวละครหลัก
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------
ตัวละครเอกของเรื่อง นักศึกษาชั้นปีที่ 1 ของเมืองแห่งการศึกษาเซลนี่ ผมสีชา ตาสีเงิน เกิดที่เมืองเกรนดัน เผยพรสวรรค์ให้ครูใหญ่ของสถานเลี้ยงดูเด็กกำพร้า เดรค-ไซฮาดีน เห็นตั้งแต่ตอนอายุ 6 ขวบ จึงเข้าสู่หนทางการเป็นผู้ใช้ทักษะยุทธเพื่อหาเงินมาเกื้อหนุนสถานเลี้ยงเด็กกำพร้าของตัวเอง และได้กลายเป็นผู้สืบทอดดาบสวรรค์ที่อายุน้อยที่สุดด้วยด้วยวัยเพียง 10 ปี และได้ใช้ชื่อของผู้สืบทอดดาบสวรรค์เข้าแข่งขันใต้ดินที่ไร้กฎและมีการพนันเข้าเกี่ยวข้องด้วยหลายต่อหลายครั้ง
หลังจากเรื่องนี้กลายเป็นเรื่องฉาวโฉ่ขึ้น จึงถูกราชีนีเนรเทศออกจากเมือง อีกทั้งยังถูกเพื่อน ๆ และเหล่าชาวเมืองเกลียดชัง จึงท้อแท้หมดกำลังใจและย้ายไปเรียนแผนกสามัญที่เมืองเซลนี่ และไม่คิดจะหวนกลับไปสู่ชีวิตของผู้ใช้ทักษะยุทธอีก แต่ก็ถูกคาริอันผู้ซึ่งรู้เรื่องราวในอดีตของเรฟ่อนมัดมือชกย้ายเขาจากแผนกสามัญไปสู่แผนกนักรบ และกลายเป็นสมาชิกของหน่วย 17 จากมิตรภาพที่เขาได้รับจากพวกเพื่อน ๆ จึงทำให้เขาค่อย ๆ มีความคิดที่จะปกป้องเมืองเซลนี่ที่เขาอยู่ทีละน้อย ฉายาเก่าของเขาในสมัยที่เป็นผู้สืบทอดดาบแห่งสวรรค์คือ "วาล์ฟชููเต็น / 「ヴォルフシュテイン」"
มีพลังเคย์อยู่ในตัวมากมายตั้งแต่เกิด เป็นผู้มีพรสวรรค์ทั้งด้านทักษะและการควบคุมชีพจรเคย์ ได้รับการชี้แนะจากผู้สืบทอดาบสวรรค์ รินเทนส์ จึงสามารถใช้ทักษะในการแปรสภาพไดธ์เป็นประเภทประเภทลวดหรือเส้นด้าย อีกทั้งเขายังมีความสามารถเลียนแบบและเข้าใจโครงสร้างของวิชาการใช้เคย์ต่าง ๆ ได้อย่างถ่องแท้ จึงเรียนรู้วิชาต่าง ๆ ของผู้สืบทอดคนอื่น ๆ ได้อย่างรวดเร็ว เมื่อเทียบกับผู้ใช้ทักษะยุทธ์คนอื่น ๆ แล้วถือว่ามีพลังเหนือกว่ามาก จึงไม่ถนัดการต่อสู้เป็นทีม เพราะเคยชินการต่อสู้เพียงลำพังนั่นเอง
เขาเข้าใจพลังของตัวเองเป็นอย่างดี สำหรับผู้ใช้ทักษะยุทธ์ด้วยกันแล้วดูเหมือนว่าเขาจะเป็นพวกยิ่งจองหอง แต่จริง ๆ แล้วเพราะเขาเป็นคนขี้อาย แสดงออกทางสีหน้าไม่เก่ง และทึ่มมาก ๆ เรื่องผู้หญิง เนื่องจากเขาเติบโตมาจากสถานเลี้ยงเด็กกำพร้าและต่อสู้ในฐานะผู้ใช้ทักษะยุทธ์มาตลอดจึงมีไม่ค่อยได้เรียนหนังสือ ที่เมืองเซลนี่เขาทำงานพิเศษเป็นคนทำความสะอาดเครื่องจักรของเมืองควบคู่ไปกับการเป็นสมาชิกชั่วคราวหน่วยตรวจราของนารุกิ
วิชาดั้งเดิมของเขาคือ วิชาดาบยาวสำนักไซฮาดีน (ดาบยาวในที่นี้หมายถึง คะตะนะที่ต้องจับสองมือ) แต่ด้วยความผิดที่เขาเข้าร่วมการแข่งขันต้องห้ามที่มีการพนันมืด เขาจึงหยุด ทั้งการใช้ดาบยาว และทักษะเกี่ยวกับดาบยาว ด้วยความรู้สึกผิดปาปที่เขาได้ทรยศต่ออาจารย์ของเขา ดั้งนั้นเขาจึงใช้เพียงแต่วิชาดาบ (หมายถึงดาบธรรมดา) เท่านั้น เมื่อเขาจากเมืองไปจึงยืนกรานที่จะฝากไดธ์ที่เป็นสัญลักษณ์ของผู้สืบทอดไว้ให้ลีลีนเป็นผู้เก็บรักษา ตอนอยู่ที่เซลนี่มักจะใช้ ไดธ์หินเขียว หรือ ไดธ์โลหะผสมเป็นอาวุธ
(มีคนเคยถามว่า เรฟ่อน ถูกเนรเทศออกจากประเทศช่วงไหน เขาเข้าเรียนปี 1 ตอนอายุ 15 (อ้างอิงจาก Missing Mail ) ถ้าบวกเวลาที่เขาต้องเดินทางโดนรถสัญจรซึ่งกินเวลาหลายเดือนบวกกับเวลาที่เขาต้องรักษาตัวหลังจากแพ้ ซึ่งก็สาหัสไม่ใช่น้อย อาจกะได้คร่าว ๆ ว่า เขาถูกเนรเทศออกจากเมืองของเขาเมื่อเขามีอายุเพียง 13-14 ปีเท่านั้น)
ลีลีน เมอร์เฟส リーリン・マーフェス
เพื่อนสมัยเด็กที่เติบโตมาด้วยกันกับเรฟ่อนในสถานเลี้ยงเด็กกำพร้า นิสัยเป็นคนกระฉับกระเฉงชอบเข้าสังคม เก่งการทำอาหาร อีกทั้งผลการเรียนก็ดีเยี่ยม มีความรู้สึกให้กับเรฟ่อนมากว่าเป็นเพื่อนสมัยเด็ก หลังจากเหตุการณ์ที่เรฟ่อนเข้าร่วมงานประลองมืดถูกเปิดเผยก็ยังเชื่อมั่นใจตัวเรฟ่อน เป็นคนที่เข้าอกเข้าใจเรฟ่อนมากกว่าใคร ๆ แม้ว่าเร่ฟ่อนจะย้ายไปเรียนที่เชลนี่แล้วก็ยังเขียนจดหมายติดต่ออยู่เสมอ เป็นคนธรรมดาที่ไม่มีพลังเคย์อยู่ในตัวเลย แต่ก็มีพรสวรรค์พิเศษบางอย่างที่เกี่ยวข้องกับพวกภูติจักรกล
หลังจากที่เรฟ่อนออกจากโรงเรียนไปแล้วก็เรียนวิชาเศรษฐศาสตร์ในมหาวิทยาลัยเพื่อใช้ในการดูแลสถานเลี้ยงเด็กกำพร้า และดูแลไดธ์ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของผู้สืบทอดดาบสวรรค์และวิชาสำนักไซฮาดีนจากเดร๊ก เพื่อส่งมอบสัญลักษณ์นี้แก่เรฟ่อนจึงเดินทางสู่เซลนี่ และมาถึงในช่วงการแข่งขันชิงธงระหว่างเซลนี่กับไมอัสพอดี เข้าเรียนปีสามในฐานะนักเรียนแลกเปลียน ได้อยู่หอพักเดียวกับนีน่า ทำงานพร้อมกับเรียนไปด้วยโดยการทำงานพิเศษที่ร้านขายปิ่ินโตในโรงเรียน
外力系衝剄／外力系衝剄の変化
（Gairiki-Shoukei）ไกริกิโชว์เคย์ การแปรสภาพเคย์ให้ปรากฏออกมาภายนอก
ชื่อ
|
คำอธิบาย
|
ผู้ใช้
|
衝剄
โชว์เคย์ |
ปล่อยเคย์ออกมาเป็นรูปแบบกระอัดกระแทก
| |
針剄
ฮาริเคย์ |
อัดพลังไว้ที่ดาบแล้วสะบัดโจมตีออกมาด้วยพลังความรุนแรงตามบุคล
|
เรฟ่อน
|
渦剄
คาเคย์ |
โจมตีคู่ต่อสู้ด้วยเคย์จำนวนนับไม่ถ้วนภายในวังวนของอากาศ
|
เรฟ่อน
|
咆剄殺
โฮว์เคย์ซัทซึ |
ทำลายการผสานตัวของโมเลกุนโดยการปล่อยพลังอัดกระแทกออกจากปาก (เป็นท่าลับของลุกเกนส์)
|
เรฟ่อน- ซาวารีส – กาฮาล์ท
|
閃断
เซ็นดัน |
รวมพลังเคย์ไว้ที่ดาบแล้วฟันออกไปเป็นลำแสง
|
เรฟ่อน
|
蝕壊
โชว์คุไค |
ส่งพลังเคย์ไปยังอาวุธของคู่ต่อสู้ เพื่อให้สูญเสียความแข็งแกร่งแล้วทำลายทิ้ง
|
เรฟ่อน – ไฮอา - เดล์ค
|
九乃
คุโนะ |
สร้างกระสุนเคย์ที่มีลักษณะเหมือนเข็มไว้ที่นิ้วแล้วยิงออกไป
|
เรฟ่อน – เดร็ค
|
背狼衝
ไฮโรว์โซว์ |
ใช้พลังสะท้อนของเคย์จากด้านหลังผลักดันร่างให้พุ่งไปเป็นการโจมตีไปข้างหน้า
|
ไดลชานะ
|
餓蛇
คาชะ |
หมุนดาบรอบตัวเหมือนราวกับว่ามีง้าวยักษ์หมุนอยู่ กัดกินทุกสิ่งที่เข้ามาใกล้ (เป็นวิชาของควันเดีย)
|
เรฟ่อน
|
爆刺孔
บาคุชิโค |
แทงทะลุเข้าไปในร่างแล้ว แล้วระเบิด
|
เรฟ่อน
|
流滴
เรียวเตคิ |
ปล่อยพลังเคย์แทรกซึมไปในเซล แล้วทำลายจากภายใน
|
ซาวารีส
|
点破
เต็นฮะ |
รวมพลังโชว์เคย์ไว้แล้วยิงออกมาด้วยความเร็วสูง
|
ชิน
|
剛力徹破・咬牙
โกริกิเทตซึฮะ-โคว์กะ |
โจมตีด้วยโชว์เคย์จากภายนอกและภายในพร้อม ๆ กัน
|
ซาวารีส
|
剛力徹破・突
โกริกิเทตซึฮะ- |
อัดพลังเคย์ผ่านเข้าไปในตัว แล้วระเบิด
|
ซาวารีส
|
蛇落とし
ชาราคุโทชิ |
ให้โชว์เคย์ห่อหุ้มร่างกายตัวเองกลางอากาศเหมือนพายุ แล้วพุ่งจู่โจมเป้าหมาย
|
เรฟ่อน
|
焔蛇
เอ็นชะ |
ใช้เคย์ไฟห่อหุ้มแล้วพุ่งออกไปเป็นพายุ ลักษณะคล้าย ๆ กับ ซาราคุโทชิ
|
ไฮเอีย
|
封心突
โชวชินกะ |
บีบอัดพลังเคย์ให้เล็กดั่งเข็มแล้วปล่อยทะลวงผ่านชีพจรเคย์ทั่วร่างของคู่ต่อสู้ ทำให้เกิดผลกระทบต่อระบบประสาทอย่างรุนแรง (วิชาของไซฮาดีน )
|
เรฟ่อน
|
刃鎧
จินไก |
เปลี่ยนพลังเคย์ให้เป็นครึ่งวัตถุ เมื่อกลายสภาพเป็นชุดเกราะหรือของแข็งเมื่อมีอะไรโจมตีเข้ามา
|
คัลวาน
|
轟剣
โคว์เกน |
ใช้พลังเคย์สร้างดาบยาวอันแข็งแกร่งราวกับว่าเป็นดาบที่ผ่านการต่อสู้มาอย่างโชกโชน
|
เรฟ่อน
|
円礫
เอ็นเรคิ |
รวมเคย์ไว้ที่ศูนย์กลางของตัวเอง แล้วเป่าศัตรูที่อยู่รอบตัวให้กระเด็น (วิชาของไซฮาดีน)
|
เรฟ่อน
|
外力系衝剄の化錬変化
（Gairiki-Shoukei no Karen-Henka）การแปรเปลี่ยนสภาพของไกริกิโชว์เคย์
ชื่อ
|
คำอธิบาย
|
ผู้ใช้
|
炎剄将弾閃
เอ็นเคย์โชว์ดันเซน |
โจมตีด้วยกระสุนเคย์ที่เปลี่ยนเป็นก้อนเพลิงที่ลุกเป็นเปลวไฟ
|
ชานติ
|
風烈剄
ฟูเรทซึเคย์ |
ยิงกระสุนเคย์ออกจากเท้าในรูปของดาบสุญญากาศ
วิชาของ ลูคเกนส์ |
ซวารีส – คาอาล์ท
|
蛇流
ชาเรียว |
ตรึงคู่ต่อสู้ด้วยลวดคะเรนเคย์ แล้วกระแทกไปมาด้วยลวดนั้น
|
คอลเนโอ – ซาวารีส
|
風蛇
ฟูชะ |
ยิงคู่ต่อสู้จากด้านข้างแล้วงอโชว์เคย์จากหมัด
|
คอลเนโอ
|
七つ牙
นานะทซึกะ |
สร้างงูยักษ์ขนาดมหึมา 7 ตัว
|
โทโรย์แอท
|
紫電
ชิเดน |
มัดศัตรูแล้วปล่อยกระแสไฟฟ้าไปตามโซ่เพื่อซีอตคู่ต่อสู้
|
นารุกิ
|
内力系活剄／内力系活剄の変化
(NairigiKei-Kakai) เสริมความแข็งแกร่ง , การมองเห็น เพิ่มพลังโจมตีทางกาย การรักษา เป็นต้น
ชื่อ
|
คำอธิบาย
|
ผู้ใช้
|
旋剄
เซนเคย์ |
เสริมความสารถในการเคลื่อนที่ ทำให้ว่องไวกว่าเดิม
| |
疾影
ชิทซึเอย์ |
แผ่จิตอันแข็งแกร่งไปยังศัตรูทำให้เหมือนเป็นภาพติดดา แล้ใช้ซัทซึเคย์พรางตัว
|
เรฟ่อน – ไอเอีย - เดล์ค
|
戦声
เซนเซอิ |
ใช้พลังเคย์เป็นเสียงสนั่นสั่นสะเทือนอากาศ
|
เรฟ่อน - เดล์ค
|
殺剄
ซัทซึเคย์ |
ลบจิต อำพรางตัว
| |
水鏡渡り
ซุยเคย์โทริ |
เคลื่อนย้ายโดยฉับพลันหลังจากเสริมความเร็วด้วยเซนเคย์แล้ว
|
เรฟ่อน
|
活剄衝剄混合変化／衝剄活剄混合変化
ท่าผสม
ชื่อ
|
คำอธิบาย
|
ผู้ใช้
|
竜旋剄
ริวเซนเคย์ |
หมุนตัวเองเหมือนกับลูกข่าง ด้วยแขนอันแข็งแกร่งจากการใช้คัทซึเคย์ พร้อมแล้วปล่อยโชว์เคย์ไปรอบ ๆ ตัว
|
เรฟ่อน
|
千斬閃
เซ็นซันเซ็น |
โจมตีแต่ยังคงเหลือภาพติดตาอยู่ เป็นวิชาที่เรฟ่อนคิดขึ้นมาแต่มีลักษณะคล้ายกับเซ็นนินโชว์ของลูคเกนส์
|
เรฟ่อน
|
千人衝
เซ็นนินโชว์ |
โจมตีแล้วยังคงหลงเหลือภาพติดตาอยู่
วิชาลับของลูคเกนส์ |
ซาวารีส
|
雷迅
ไรจิน |
เพิ่มพลังด้วยโชว์เคย์แล้วโจมตีออกไปด้วยความเร็วเหนือชั้นจนเสียดสีกับอากาศเกิดเป็นประกายแสงสายฟ้า
|
นีน่า – ดิกเซริโอ
|
雷霆
ไรเทย์ |
รวมไรจีนแล้วทะลวงเข้าที่จุดเดียว...
|
ดิกเซริโอ
|
天剣技・霞桜
เทนเค็นกิ-คาโอว์ |
โจมตีด้วยการฟันและแทงภายในฟริบตา และถ่ายเทพลังเคย์ไปยังเป้าหมาย ทำให้เกิดการโจมตีกระจายออกจากภายในร่างกายจำนวนนับไม่ถ้วน- วิชาเฉพาะตัวของเรฟ่อนในตอนที่เขากลายเป็นผู้สืบทอดดาบสวรรค์
|
เรฟ่อน
|
金剛剄
คินโคว์เคย์ |
ใช้คัทซึเคย์สริมความแข็งแกร่งให้กับร่างกาย พร้อม ๆ กับใช้วิชาชั้นสูงป้องกันและสะท้อนพลังออกไปด้วยโชว์เคย์
(วิชาของซาวารีส) |
เรฟ่อน - นีน่า
|
サイハーデン刀争術
วิชาดาบ ไซฮาดีน
ชื่อ
|
คำอธิบาย
|
ผู้ใช้
|
焔切り
เอ็นเซทซึริ |
โจมตีสองจังหวะด้วยโชว์เคย์และวิชาดาบอิไอ
ย่างก้าวของดาบนั้นดูราวกับเปลวไฟที่ถูกย้อมด้วยสีแดง |
เรฟ่อน – ไฮเอีย - เดล์ค
|
焔重ね
เอ็นโจว์เนะ |
ผนึกการเคลื่อนไหสของคู่ต่อสู้ด้วยดาบยาวอันที่สองเหมือนกับการตัดเปลวเพลิง
|
เรฟ่อน - เดล์ค
|
波紋抜き
ฮามอนนุกิ |
ให้เคย์ไหลเวียนผ่านไปยังทุกอณูของเซลของศัตรู แล้วก็ระเบิดมันออกมา
|
เรฟ่อน - เดล์ค
|
逆螺子
เกียคุระจิ |
ใช้พลังเคย์เจาะทะลวงคู่ต่อสู้ด้วยการหมุนดาบเหมือนสว่าน หลังจากนั้นก็ปลดพลังเคย์ให้ระเบิดจากภายใน
|
เดล์ค
|
鋼糸の技
วิชาลวดเหล็ก
ชื่อ
|
คำอธิบาย
|
ผู้ใช้
|
繰弦曲・跳ね虫
โซว์เกนโคว์คุ-โจว์เนกิ |
บังคับลวดเหล็กให้เป็นทรงกรายแล้วแทงด้ายเหล็กใส่คู่ต่อสู้ แล้วเชือดเฉือนศัตรูจากภายในด้วยการคลายลวดเหล็กที่ยุ่งเหยิงอยู่
|
รินเทนส์
|
繰弦曲・崩落
โซว์เกนโคว์คุ-โฮราคุ |
ห่อหุ้มคู่ต่อสู้ด้วยลวดเหล็ก จากนั้นก็ยิ่งด้วยพลังเคย์ทั้งหมดสู่ภายภายผ่านลวดเหล็กนั้น
|
รินเทนส์
|
ปล. เนื่องบ้างท่าจากผู้แปลก็ยังไม่ได้เห็นการใช้ท่าไม้ตายจริง ๆ จากอนิเม จึงต้องอาศัยการดำน้ำ นั่งเทียน เฮ้ย.. จิตนาการในการอธิบายล้วน ๆ ดังนั้นถ้าผิดพลาดอันใดก็ขออภัยไว็ ณ. ที่นี้ด้วยเน้อ